Skala Celsjusza była na początku odwrócona

Artykuł był inspirowany tekstem

https://www.astro.uu.se/history/celsius_scale.html

Źródło: Uniwersytet w Uppsali (Szwecja)

Skala Celsjusza była na początku odwrócona

Posłuchaj rozmowy Muxio i Muzci:

Muxio: Muzciu, wiesz, że skala Celsjusza na początku była odwrócona?

Muzcia: Muxio, to prawda. Szwedzki astronom Anders Celsjusz w tysiąc siedemset czterdziestym drugim roku dał sto stopni dla zamarzania wody, a zero dla wrzenia.

Muxio: Czyli w zimie byłoby sto stopni? Szalone!

Muzcia: Liczby rosły, gdy robiło się zimniej. Za to nie było ujemnych temperatur. Taki odwrócony termometr wcale nie był tak dziwny, jak nam się dziś wydaje, i spełniał swoje zadanie.

Muxio: No tak, minusy w zimie są smutne. Skąd taki pomysł?

Muzcia: Celsjusz używał termometru francuskiego astronoma Delisle'a, który miał zero w punkcie wrzenia.

Muxio: A dlaczego w ogóle wybrał zamarzanie i wrzenie wody?

Muzcia: Wtedy istniało mnóstwo różnych termometrów i skal. Celsjusz jako pierwszy starannie sprawdził, że punkt zamarzania nie zależy od szerokości geograficznej.

Muxio: A wrzenie?

Muzcia: Zbadał, jak zależy od ciśnienia powietrza, i dał regułę, jak to poprawiać. Jego wyniki świetnie zgadzają się z dzisiejszymi danymi.

Muxio: To kto obrócił skalę na właściwą stronę?

Muzcia: Po śmierci Celsjusza w tysiąc siedemset czterdziestym czwartym roku w Uppsali pojawiły się termometry z prostą skalą.

Muxio: Pewnie zrobił to Linneusz. Słyszałem!

Muzcia: Często się tak mówi. Linneusz zamówił taki termometr u Daniela Ekströma. Ale historycy z Uppsali twierdzą, że nie da się wskazać jednej osoby.

Muxio: Czyli wynalazek zbiorowy. A co było ważniejsze?

Muzcia: Muxio, według Uppsali najważniejsze były staranne pomiary punktów stałych. Kierunek skali to sprawa drugorzędna, nie wielkie osiągnięcie intelektualne. Wcześniej zero na dole wybrali Rømer i Fahrenheit.

Artykuł powstał przy pomocy AI Grok.