Artykuł był inspirowany tekstem
https://english.radio.cz/czech-madethe-sugar-cube-8706003
Źródło: Radio Prague International (Czechy)
Kostka cukru urodziła się w czeskich Dačicach przez skaleczony palec
Posłuchaj rozmowy Muxio i Muzci:
Muxio: Muzciu, wiesz, że kostka cukru urodziła się w czeskim miasteczku Dačice?
Muzcia: Muxio, to prawda. Wymyślił ją Jakub Kryštof Rad, dyrektor tamtejszej rafinerii cukru. Przyjechał z Wiednia, ale pochodził ze szwajcarskiego Rheinfelden. Pod jego rządami fabryka kwitła.
Muxio: A wcześniej jak słodzono herbatę? Łyżką z worka?
Muzcia: Cukier robiono w wielkich głowach. Trzeba było go skrobać albo odłupywać kawałki o przypadkowej wielkości.
Muxio: Brzmi niewygodnie. I niebezpiecznie dla palców.
Muzcia: Dokładnie! Latem tysiąc osiemset czterdziestego pierwszego roku jego żona Juliana skaleczyła się w palec i przybiegła do męża.
Muxio: I kazała mu coś z tym zrobić?
Muzcia: Tak. Podobno sama zaproponowała cukier w małych kawałkach, łatwych do liczenia i przechowywania.
Muxio: Mądra kobieta! A on co?
Muzcia: Zbudował prasę do cukru. Po kilku miesiącach dał żonie pudełko z trzystu pięćdziesięcioma białymi i czerwonymi kostkami.
Muxio: Romantyczny prezent! Lepszy niż kwiaty. A inne kraje to podchwyciły?
Muzcia: Potem poprosił w Wiedniu o przywilej na produkcję. Dostał go dwudziestego trzeciego stycznia tysiąc osiemset czterdziestego trzeciego roku.
Muxio: I kostki od razu trafiły do sklepów?
Muzcia: Jesienią tego samego roku. Nazywano je cukrem do herbaty. Prawa do produkcji szybko kupiły między innymi Prusy, Saksonia, Bawaria, Szwajcaria i Anglia. Prasa miała mosiężną płytę z czterystoma kwadratowymi otworami, a kostki suszyły się dziesięć do dwunastu godzin.
Muxio: A w Dačicach coś o tym przypomina?
Muzcia: Muxio, stoi tam granitowy pomnik kostki cukru z tysiąc dziewięćset osiemdziesiątego trzeciego roku, a muzeum miejskie ma stałą wystawę o jej produkcji.
Artykuł powstał przy pomocy AI Grok.