Artykuł był inspirowany tekstem

https://www.tum.de/en/news-and-events/all-news/press-releases/details/soft-exosuit-makes-it-easier-to-stand-up

Źródło: Technical University of Munich (Niemcy)

Miękki robotyczny kombinezon z Monachium pomaga seniorom wstawać z krzesła

Posłuchaj rozmowy Muxio i Muzci:

Muxio: Muzciu, w Monachium naukowcy zbudowali robotyczny kombinezon dla seniorów. Słyszałaś, że pomaga wstawać z krzesła?

Muzcia: Muxio, słyszałam! To miękki i lekki strój ze sztucznymi ścięgnami. Wspiera prostowanie bioder, kiedy ktoś wstaje albo idzie.

Muxio: Jak się go zakłada?

Muzcia: Jak zwykłe ubranie, w kilka minut. Ma dwa paski na udach, pas w talii i mały silnik noszony na plecach, prawie jak plecak.

Muxio: A skąd silnik wie, kiedy pomóc?

Muzcia: Dwa czujniki na udach mierzą ruch nóg w czasie rzeczywistym. Gdy system rozpozna wstawanie albo chodzenie, silnik ciągnie ścięgna i podpiera biodra.

Muxio: Sprytne! A kto go tego nauczył?

Muzcia: Uczenie maszynowe. Najpierw badacze zebrali dane o ruchu młodych, zdrowych osób. Z kolejnymi danymi system będzie coraz lepszy. Wszystko po to, by pomoc przychodziła dokładnie we właściwym momencie.

Muxio: Kto go testował?

Muzcia: Dziesięcioro starszych osób w wieku od sześćdziesięciu dziewięciu do osiemdziesięciu pięciu lat. W tym wieku człowiek wstawał z krzesła pewnie ponad milion razy.

Muxio: I co, szło szybciej?

Muzcia: Tak! Średnio osiemnaście cykli wstawania i siadania na minutę, czyli dwa więcej niż wcześniej. Niektórzy dorzucili nawet cztery cykle.

Muxio: A spacer?

Muzcia: Chodzenie wymagało średnio o czternaście procent mniej energii, a u jednej osoby nawet o dwadzieścia siedem i pół procent mniej.

Muxio: Nie czuli się jak marionetki?

Muzcia: Muxio, wręcz przeciwnie! W skali do siedmiu ocenili poczucie kontroli na ponad sześć. Strój nie przeszkadzał i dało się go nosić na zwykłych ubraniach. Seniorzy w formie!

Artykuł powstał przy pomocy AI Grok.