Artykuł był inspirowany tekstem
https://www.gov-online.go.jp/eng/publicity/book/hlj/html/202108/202108_06_en.html
Źródło: Highlighting Japan (Japonia)
Japońskie wachlarze sensu powstają od ponad tysiąca lat
Posłuchaj rozmowy Muxio i Muzci:
Muxio: Muzciu, japoński składany wachlarz ma już ponad tysiąc lat!
Muzcia: Muxio, tak. Wachlarze sensu, zwłaszcza te z Kioto zwane kyo-sensu, powstają od ponad tysiąca lat. Robi się je z papieru naklejanego na stelaż z bambusa albo drewna.
Muxio: Skąd się wzięły?
Muzcia: Wywodzą się z drewnianych tabliczek spiętych razem. Z tej postaci powstał wachlarz hiogi z listewek cyprysu. Najstarszy zachowany okaz oznaczono rokiem osiemset siedemdziesiątym siódmym.
Muxio: A kiedy pojawiły się wachlarze z papieru?
Muzcia: Według przekazów około dziesiątego wieku. Około trzynastego wieku wywożono je już do Chin, a stamtąd trafiły później także do Europy.
Muxio: Czym słynie wachlarz z Kioto?
Muzcia: Końcówka zwęża się po złożeniu, a wzory maluje się ręcznie. Często są to motywy pór roku, na przykład ważki.
Muxio: Ile etapów ma samo wykonanie?
Muzcia: Aż osiemdziesiąt siedem, od heblowania bambusa i przygotowania papieru aż po złożenie całości. Pracę dzielą między sobą liczni rzemieślnicy.
Muxio: To więcej czynności niż dni w kwartale.
Muzcia: Właśnie. Dlatego jeden wachlarz przechodzi przez wiele rąk, zanim da się go schować do torby i znów rozłożyć.
Muxio: A czy w Kioto wciąż działają stare pracownie?
Muzcia: Jedna z nich powstała w tysiąc osiemset dwudziestym trzecim roku i nadal uczy kolejnych rzemieślników.
Muxio: I taki wachlarz służy na co dzień, nie tylko do ozdoby?
Muzcia: Muxio, tak. Jest lekki, składa się i daje się nim zrobić łagodny powiew. To narzędzie i ozdoba zarazem, nie tylko pamiątka na półkę.
Artykuł powstał przy pomocy AI Grok.