Japońską lakę z Wajima zdobi się od okresu Edo

Artykuł był inspirowany tekstem

https://www.gov-online.go.jp/hlj/en/april_2025/april_2025-11.html

Źródło: Highlighting Japan (Japonia)

Japońską lakę z Wajima zdobi się od okresu Edo

Posłuchaj rozmowy Muxio i Muzci:

Muxio: Muzciu, japońską lakę z Wajima składa się aż ze stu dwudziestu czterech etapów!

Muzcia: Muxio, tak. Techniki tej laki z prefektury Ishikawa rozwinęły się w okresie Edo, od początku siedemnastego do połowy albo schyłku dziewiętnastego wieku.

Muxio: Jak się ją robi?

Muzcia: Najpierw powstaje drewniana podstawa, potem podkład, wierzchnia warstwa, polerowanie i dopiero zdobienie. Pracę zwykle dzieli się między wielu rzemieślników.

Muxio: Czym różnią się wykończenia?

Muzcia: Przy nuritate lakę zostawia się nietkniętą, z miękkim połyskiem. Przy roiro powierzchnię szlifuje się węglem drzewnym, wciera kolejne warstwy i poleruje aż do lustrzanego blasku.

Muxio: Jak zdobi się wzory?

Muzcia: W technice chinkin, typowej właśnie dla Wajima, linie wrzyna się w powierzchnię i wypełnia laką, złotym proszkiem albo barwnikami.

Muxio: A maki-e?

Muzcia: Wzór maluje się laką, a potem posypuje złotym albo srebrnym proszkiem z cienkiej trzcinowej rurki. Można też dokładać muszle, skorupki jaj i płatki metalu, a potem znów polerować.

Muxio: Czy wzór może być wypukły?

Muzcia: Tak. W takamaki-e lakę nakłada się wieloma warstwami, aż skały, drzewa albo płatki nabierają rzeźbiarskiej głębi. Przezroczysta laka pozwala też budować wiele warstw jedna na drugiej.

Muxio: Czy da się zrobić czystą biel?

Muzcia: To trudne, bo laka ma brązowawy odcień. Do bieli używa się skorupek jaj przepiórki, a czysto białe trafia się mniej więcej raz na sto jaj.

Muxio: I to wszystko w jednym naczyniu?

Muzcia: Muxio, tak. Japońską lakę z Wajima zdobi się od okresu Edo, a jeden przedmiot może przejść sto dwadzieścia cztery osobne czynności.

Artykuł powstał przy pomocy AI Grok.