Artykuł był inspirowany tekstem
Źródło: Mobilier national (Francja)
Francuską tapiserię z Gobelins tka się od siedemnastego wieku
Posłuchaj rozmowy Muxio i Muzci:
Muxio: Muzciu, francuską tapiserię z Gobelins tka się na wielkich pionowych krosnach!
Muzcia: Muxio, tak. Farbiarnia zaczęła się tu już w piętnastym wieku, gdy Jehan Gobelin z Reims założył warsztat nad rzeką, której woda dobrze nadawała się do barwienia wełny.
Muxio: Czym barwiono tę wełnę?
Muzcia: Najpierw szkarłatem, potem koszenilą. Wody rzeki Bièvre były do tego szczególnie dobre, dlatego farbiarnia została właśnie nad jej brzegiem.
Muxio: A kiedy zaczęto tkać dywany ścienne?
Muzcia: W tysiąc sześćset sześćdziesiątym drugim roku paryskie warsztaty zgrupowano w jednym miejscu. Od tej pory to właśnie Gobelins słynie z tapiserii.
Muxio: Jak się je tka?
Muzcia: Od tysiąc osiemset dwudziestego szóstego roku używa się wyłącznie krosien wysokich, czyli pionowych. Dziś jest ich piętnaście, a osnowa jest tylko wełniana.
Muxio: Gdzie siedzi tkacz?
Muzcia: Za krosnem, tyłem do lica. Tka od lewej strony i sprawdza prawą w lustrze ustawionym z przodu, a wzór w naturalnej wielkości ma za plecami.
Muxio: Jak przenosi rysunek?
Muzcia: Na wzór kładzie przezroczysty papier, zaznacza linie i potem cienkim patyczkiem z tuszem przenosi je na nitki osnowy. Co czterdzieści centymetrów nawija tkaninę i znów zaznacza tropy.
Muxio: Ile takich tkanin powstaje?
Muzcia: Dziś w warsztatach pracuje około trzydziestu osób i co rok z krosien schodzi sześć albo siedem sztuk. Od tysiąc dziewięćset trzydziestego siódmego roku manufaktura należy do Mobilier national.
Muxio: I naprawdę tka się je od wieków w ten sam sposób?
Muzcia: Muxio, tak. Francuską tapiserię z Gobelins tka się od siedemnastego wieku, wciąż na pionowych krosnach i wełnianej osnowie.
Artykuł powstał przy pomocy AI Grok.