Artykuł był inspirowany tekstem

https://roboticsandautomationnews.com/2026/10/22/google-deepmind-uses-gemini-4-argon-to-teach-apptroniks-apollo-humanoid-new-skills-from-video/106227/

Źródło: Robotics & Automation News

Robot humanoidalny obejrzał jeden film i trafił siedem rzutów z rzędu w grze w woreczki

Muxio: Muzcia, czemu oglądasz film, na którym ktoś rzuca woreczki do deski z dziurą?

Muzcia: To gra cornhole, a ten film obejrzał model sztucznej inteligencji. Po jednym obejrzeniu nauczył humanoidalnego robota rzucać!

Muxio: Robot sam się uczył z kanapy?

Muzcia: Model analizował nagranie osoby grającej, mapował współrzędne w pomieszczeniu i liczył, jak ma się ruszać całe ciało, od stawów po palce.

Muxio: Czyli oglądał jak ja mecz, tylko z notatkami.

Muzcia: Potem sam napisał kod symulacji. W komputerze robot ćwiczył rzuty, zanim dotknął prawdziwego woreczka.

Muxio: Takie trenowanie bez zakwasów. Bardzo wygodne.

Muzcia: Dokładnie. Twórcy nazywają to drogą od filmu przez symulację do prawdziwego świata, czyli na podwórko.

Muxio: I jak mu poszło na prawdziwym podwórku?

Muzcia: Robot trafił siedem rzutów z rzędu! W prawdziwej próbie, na prawdziwej desce, bez żadnego oszukiwania.

Muxio: Siedem z rzędu? Ja trafiam tylko w sąsiada.

Muzcia: Najlepsze, że taka symulacja zwykle wymaga tygodni ręcznej pracy inżynierów, a tu zajęła kilka godzin.

Muxio: Czyli zaraz powstanie zawodowy gracz w woreczki?

Muzcia: Twórcy mówią, że zwykłe filmy mogą stać się nieskończonym poligonem treningowym dla robotów. Model zdobył też osiemdziesiąt siedem procent w teście rozumienia przestrzeni.

Muxio: Czyli następny turniej rodzinny będzie z robotem?

Muzcia: Muxio, zaproś go na piknik, ale pamiętaj, że przy jego rzutach twoja ciocia dostanie lekcję pokory!

Artykuł powstał przy pomocy AI Grok.