Artykuł był inspirowany tekstem
https://hkust.edu.hk/news/hkust-develops-embodied-robotic-arm-emarm-human-touch-sensing
Źródło: HKUST (Hongkong, Chiny)
Ramię robota z Hongkongu ze skórą, która czuje dotyk
Posłuchaj rozmowy Muxio i Muzci:
Muxio: Muzciu, w Hongkongu zbudowano ramię robota, które czuje dotyk na całej swojej powierzchni. Wiedziałaś o tym?
Muzcia: Muxio, to ramię powstało na Uniwersytecie Naukowo-Technologicznym w Hongkongu. Zespół profesora Shena wzorował się na kościach, mięśniach i skórze człowieka.
Muxio: Robot ze skórą? Brzmi jak z filmu science fiction.
Muzcia: Tak, pod sztywnym szkieletem jest miękka optyczna skóra. Pokrywa ponad siedemdziesiąt jeden tysięcy milimetrów kwadratowych ramienia i przedramienia.
Muxio: A jak ta skóra czuje?
Muzcia: W środku są malutkie kamery, które analizują, gdzie i jak mocno coś naciska. Rozdzielczość wynosi osiemdziesiąt pięć tysięcznych milimetra, podobnie jak w skórze opuszków palców.
Muxio: Ojej. Czy to łatwo zakłócić?
Muzcia: Nie ma kabli jak w skórze elektronicznej. Przy pięciu rodzajach zakłóceń wierność odczytu sięgała prawie dziewięćdziesięciu ośmiu procent.
Muxio: A czy ta skóra nie osłabia samego ramienia?
Muzcia: Nie. Ramię wytrzymuje obciążenie ponad piętnastu kilogramów i trafia w to samo miejsce tak precyzyjnie jak zwykłe roboty.
Muxio: Czy rozpozna, że ktoś je łaskocze?
Muzcia: Rozpoznaje pięć gestów: głaskanie, szczypanie, szturchanie, łaskotanie i uderzenie. Odpowiada na nie radością, smutkiem, ciekawością, nieśmiałością albo złością.
Muxio: Robot, który się obraża! A coś praktycznego?
Muzcia: Utrzymuje piłkę do koszykówki położoną poza środkiem ciężkości. Jeśli na drodze pojawi się dłoń, której kamera nie widzi, ramię wyczuje ją dotykiem i od razu się zatrzyma.
Muxio: A potem po prostu stoi?
Muzcia: Muxio, nie, samo planuje nową trasę i omija przeszkodę. Badacze chcą przenieść tę skórę na nogi i tułów robotów, które mają pomagać w domach, fabrykach i medycynie.
Artykuł powstał przy pomocy AI Grok.