Artykuł był inspirowany tekstem
https://www.kalocsa.hu/hungarikum/fuszerpaprika/
Źródło: Miasto Kalocsa (Węgry)
Papryka z Kalocsy i Segedynu stała się węgierską przyprawą
Posłuchaj rozmowy Muxio i Muzci:
Muxio: Muzciu, węgierska papryka zaczynała jako ozdoba ogrodu, a skończyła w każdej prawie kuchni!
Muzcia: Muxio, to prawda. Najpierw, w szesnastym wieku, ostra papryka gościła w ogrodach jako rzadka roślina ozdobna. Dopiero w osiemnastym wieku zdobyła Węgry jako przyprawa.
Muxio: Z klombu prosto do garnka. Lubię takie awanse!
Muzcia: Od pierwszej połowy osiemnastego wieku coraz więcej śladów pochodzi z dwóch wielkich okręgów: okolic Kalocsy i Segedynu.
Muxio: Dwa miasta, jedna czerwona sława.
Muzcia: Sama papryka kaloczańska to zbiorcza nazwa upraw z około sześćdziesięciu miejscowości wokół Kalocsy i sąsiednich terenów.
Muxio: A kiedy zaczęto ją mielić na poważnie?
Muzcia: Pierwszy młyn paprykowy w Kalocsy stanął w tysiąc osiemset sześćdziesiątym pierwszym roku. W tysiąc dziewięćsetnym pracowały już trzy młyny, z dwunastoma parami kamieni.
Muxio: Dwanaście par kamieni tylko na paprykę. Czuję zapach aż tutaj.
Muzcia: Pierwszego października tysiąc dziewięćset siedemnastego roku otwarto stację doświadczalną, która miała ulepszać odmiany i samo mielenie.
Muxio: I stamtąd wzięła się łagodna papryka?
Muzcia: W tysiąc dziewięćset dwudziestym dziewiątym roku Ferenc Horváth, kierownik stacji, przypadkiem znalazł pierwsze krzewy bez ostrości. Uprawę łagodnej papryki zaczęto w tysiąc dziewięćset trzydziestym trzecim roku pod Bátyą.
Muxio: Najpierw ostro, potem też łagodnie, dla tych, co nie chcą ognia w talerzu.
Muzcia: Właśnie. Dzięki temu kaloczańska papryka mogła trafiać i do śmiałych, i do delikatniejszych dań.
Muxio: Muszę wsypać jej szczyptę do wieczornej zupy, ostrożnie i z uśmiechem.
Muzcia: Muxio, zacznij od jednej łyżeczki z Kalocsy albo Segedynu. Resztę przemiału zostawmy węgierskim młynom.
Artykuł powstał przy pomocy AI Grok.