Artykuł był inspirowany tekstem
Źródło: The Times of India (Indie)
Nastolatek z Birmingham zbudował robotyczną dłoń sterowaną gestami. Kosztowała trzydzieści funtów
Muxio: Muzcia, dlaczego ten chłopak macha ręką, a obok tekturowa dłoń robi to samo jak echo?
Muzcia: Bo to jego wynalazek, Muxio! Suleymaan Khan z Birmingham ma siedemnaście lat i zbudował robotyczną dłoń.
Muxio: Z czego? Z części z kosmicznej rakiety?
Muzcia: Skąd! Z pianki, tektury i kleju na gorąco. Całość kosztowała około trzydziestu funtów. Zero drogich silników, tylko pomysł i cierpliwość.
Muxio: Trzydzieści funtów? Tyle wydaję na same chipsy w miesiąc!
Muzcia: A on wydał je na naukę. Kamera rozpoznaje gesty jego ręki, a dłoń powtarza ruchy palców.
Muxio: A kto napisał program? Jakaś wielka firma?
Muzcia: On sam! Jest samoukiem, napisał kod do rozpoznawania obrazu bez żadnej szkoły robotyki.
Muxio: Niesamowite. I co, ktoś to w ogóle zauważył?
Muzcia: Film z dłonią obejrzało ponad dwa i pół miliona osób. Setki ludzi pytały, jak to powtórzyć. To pokazuje, że dobry pomysł potrafi obiec cały świat.
Muxio: Pewnie pisali też nauczyciele z drugiego końca świata.
Muzcia: Dokładnie! Uczniowie z różnych krajów proszą go o rady przy własnych projektach z robotyki.
Muxio: To może sprzedać instrukcję i zostać milionerem?
Muzcia: Właśnie przygotowuje zestawy krok po kroku, żeby każdy mógł zbudować taką dłoń w domu.
Muxio: I pracuje nad kolejnymi robotami, więc to dopiero początek jego przygody.
Muzcia: To ja biorę tekturę i klej. Może moja dłoń chociaż pozmywa naczynia!
Artykuł powstał przy pomocy AI Grok.