Artykuł był inspirowany tekstem
Źródło: Guinness World Records (Filipiny)
Najszybsze przejście Filipin pieszo w sto czterdzieści siedem dni
Posłuchaj rozmowy Muxio i Muzci:
Muxio: Muzciu, Filipińczyk przeszedł pieszo cały swój kraj w niecałe pięć miesięcy!
Muzcia: Muxio, to prawda. Lito De Veterbo przeszedł Filipiny z północy na południe w sto czterdzieści siedem dni, jedną godzinę, trzydzieści dziewięć minut i pięćdziesiąt trzy sekundy.
Muxio: To najszybsze przejście archipelagu piechotą. Skąd dokładnie ruszył?
Muzcia: Z punktu Maira-ira na północy, a skończył na plaży Tinaca Point na południu. Startował dziewiątego lutego, meta wypadła szóstego lipca.
Muxio: Pięć miesięcy z jednym plecakiem! Co właściwie w nim nosił?
Muzcia: Tylko trzydzieści dwa litry: butelkę wielorazową, bukłak, trzy nadajniki pozycji, trzy komplety ubrań i apteczkę. Zużył trzy pary butów.
Muxio: Trzy pary na cały kraj? Stare wysyłał do rodziców, żeby nie dźwigać?
Muzcia: Właśnie tak. Najważniejsza była butelka: mówi, że wielorazowa eliminuje trzy śmieci naraz, butelkę, etykietę i nakrętkę.
Muxio: Ekolog z prawdziwego powołania. Po co w ogóle wyruszył w tę trasę?
Muzcia: Głównie by uczyć zasad Leave No Trace, czyli jak cieszyć się naturą bez jej niszczenia. Rekord był dla niego miłym bonusem.
Muxio: Ile kilometrów dziennie zwykle pokonywał?
Muzcia: Średnio około osiemnastu. Najkrótszy dzień siedem, najdłuższy dwadzieścia osiem. Zaczynał zwykle około dziewiątej rano.
Muxio: Szedł w czerwonym stroju, żeby kierowcy od razu go zauważyli na drodze.
Muzcia: Tak, to był element bezpieczeństwa. W dni odpoczynku zakładał czarną koszulkę. Po drodze dołączały czasem górskie znajome.
Muxio: Na mecie serce mu zadrżało ze wzruszenia i ulgi.
Muzcia: Muxio, mówi, że to było słodko-gorzkie. I że gdyby szedł drugi raz, wybrałby inną trasę, by uczyć kolejne regiony.
Artykuł powstał przy pomocy AI Grok.