Artykuł był inspirowany tekstem
https://www.ncl.ac.uk/press/articles/latest/2026/02/ancientegyptiandrillbit/
Źródło: Newcastle University (Egipt)
Najstarsze egipskie wiertło na łuk przeleżało sto lat w szufladzie
Posłuchaj rozmowy Muxio i Muzci:
Muxio: Muzciu, w muzealnej szufladzie przez sto lat leżało najstarsze egipskie wiertło!
Muzcia: Muxio, tak. Ma tylko sześćdziesiąt trzy milimetry i waży półtora grama. Pochodzi z cmentarzyska w Badari w Górnym Egipcie.
Muxio: Półtora grama? Lżejsze niż moja wymówka, czemu nie umyłem naczyń.
Muzcia: W latach dwudziestych opisano je jednym zdaniem jako małe miedziane szydło z owiniętym rzemykiem. Ktoś zapisał to krótko i odłożył.
Muxio: I nikt się nie zainteresował?
Muzcia: Przez dziesięciolecia prawie nikt. Dopiero badacze z Newcastle i Wiednia obejrzeli je pod powiększeniem. Pomogły nowoczesne mikroskopy i analizy metalu.
Muxio: Co zobaczyli? Odciski palców faraona?
Muzcia: Faraonów jeszcze nie było! Narzędzie ma około pięciu tysięcy trzystu lat. Widać na nim drobne rysy, zaokrąglone krawędzie i lekkie wygięcie końcówki. Wiertło powstało przed pierwszymi władcami Egiptu.
Muxio: A co to znaczy?
Muzcia: Że ktoś nim kręcił, a nie tylko dziurawił. Takie ślady zostawia ruch obrotowy. To jasny dowód na zaawansowaną technikę.
Muxio: A ten rzemyk?
Muzcia: Zachowało się sześć zwojów skórzanego rzemienia. To prawdopodobnie resztka cięciwy łuku, który napędzał wiertło. Takie skórzane ślady zachowują się bardzo rzadko.
Muxio: Wiertarka na łuk! Jak to działało?
Muzcia: Sznurek owinięty wokół trzonka przesuwa się łukiem w przód i w tył, a wiertło szybko się obraca. Taki sposób daje szybsze i dokładniejsze wiercenie niż samo pchanie.
Muxio: A z czego je zrobiono?
Muzcia: Muxio, z nietypowego stopu miedzi z arsenem, niklem, ołowiem i srebrem. Był twardszy i wyglądał wyjątkowo. To był naprawdę wyjątkowy materiał, zupełnie inny niż zwykła miedź.
Artykuł powstał przy pomocy AI Grok.