Artykuł był inspirowany tekstem
Źródło: Kompas (Indonezja)
Engklek: indonezyjskie klasy z kamykiem dla całej rodziny
Posłuchaj rozmowy Muxio, Muzci, Muxka i Muxinki:
Muxio: Muzciu, w Indonezji dzieci grają w engklek, czyli klasy z kamykiem. Wiesz, jak się skacze na jednej nodze?
Muzcia: Muxio, ja po schodach skaczę tylko wtedy, gdy spóźniam się na autobus. Jak się gra?
Muxiek: Engklek! Ja rysuję kratki kredą!
Muxio: Na chodniku albo ziemi rysuje się zwykle osiem pól z numerami, a na końcu półkole nazywane górą. Można rysować też patykiem na piasku.
Muxinka: A czym się rzuca?
Muxio: Płaskim kamykiem albo kawałkiem dachówki. Indonezyjczycy nazywają go gacuk.
Muxiek: Rzucam na jedynkę!
Muzcia: Potem skaczesz na jednej nodze przez wszystkie pola, ale omijasz to z kamykiem. W drodze powrotnej podnosisz go, wciąż stojąc na jednej nodze. Trzeba dobrze wycelować.
Muxinka: A jak nadepnę na linię?
Muzcia: Tracisz kolejkę. To samo, gdy się przewrócisz albo kamyk wypadnie poza pole. Wtedy rzuca następny gracz. Liczy się cierpliwość i dobra zabawa.
Muxiek: A co jest na końcu?
Muxio: Rzut na górę i podniesienie kamyka tyłem. Kto przejdzie całą rundę, wybiera swoje pole, nazywane polem ryżowym. Tam właściciel może stanąć obiema nogami, a inni muszą je przeskoczyć.
Muxinka: To super przewaga!
Muzcia: Ciekawostka: niektórzy uważają, że podobne klasy znały już dzieci w starożytnym Rzymie, choć nie ma na to pewnych dowodów. Druga ciekawostka: ta gra uczy liczenia i równowagi. Wygrywa ten, kto zbierze najwięcej pól.
Muxio: Wystarczy kreda i kamyk. Grają dzieci, rodzice i dziadkowie, a śmiechu jest więcej niż kratek.
Muzcia: Muxio, jutro rysujemy klasy przed domem. Ty pierwszy skaczesz na jednej nodze!
Artykuł powstał przy pomocy AI Grok.