Gdy przechodziła przez bramy uniwersytetu, wszystkie oczy były zwrócone na nią. Poruszała się z gracją i opanowaniem, jakby była właścicielką tego miejsca. Jej czarne spodnie z luźną nogawką, w tym samym kolorze miała cienki sweterek i beżowe mokasyny, a długie proste włosy mieniły się w słońcu. Wszyscy zastanawiali się, kim jest i co tam robi.
Szła prosto do działu prawnego, trzymając mocno segregator. Jej wyćwiczony krok dodawał jej pewności siebie, o której większość studentów mogła tylko pomarzyć. Weszła do klasy i jakby powiew świeżego powietrza omiótł pomieszczenie.
Jej koledzy z klasy odwrócili się, by na nią spojrzeć, niektórzy z podziwem, a inni z zazdrością. Gdy usiadła, była obrazem spokoju, a jej skupienie było niezachwiane. Profesor rozpoczął wykład i wszyscy uważnie słuchali, ale nikt nie mógł oderwać od niej wzroku.
Po wykładzie opuściła klasę, a wszyscy patrzyli, jak odchodzi. Zastanawiali się, co studiuje i co zamierza robić po ukończeniu studiów. Niektórzy spekulowali, że zamierza pracować dla najlepszej firmy prawniczej, podczas gdy inni myśleli, że może założyć własną praktykę.
Dni zamieniły się w tygodnie, a tygodnie w miesiące, ale nikt nigdy więcej jej nie widział. Zniknęła tak nagle, jak się pojawiła. Ale pamięć o niej przetrwała, a jej historia stała się legendą. Dziewczyna w beżowych spodniach, z pudrowanymi włosami i niezachwianym skupieniem, pozostawiła wrażenie na każdym, kto ją widział. Do dziś ludzie zastanawiają się, co się z nią stało.